Japanse knoop in mijn tuinhuisje

Ik wist werkelijk niet wat ik zag, en moest er eerlijk gezegd vreselijk om lachen. Ik zag van buiten een plantje in de vensterbank van mijn tuinhuisje dat ik daar beslist niet zelf had neergezet, en wist meteen wat het was: de Japanse knoop die ik al vanaf april aan het bevechten ben.

Mijn huisje is tamelijk rot, toen ik het kreeg werd al gezegd dat ik het na een jaar of 3/4 wel zou moeten vervangen, en dat is 20 jaar geleden. Maar nu is het wel een beetje zo ver, al ga ik het toch niet doen. Nou heeft de Japanse knoop maar een klein gaatje nodig maar voor die plant heeft mijn huisje nu als het ware de deur open gezet .

Toen ik binnen gekomen aan de stengel begon te trekken kwam er geen einde aan: zie foto 2. Ik denk wel twee meter. Bijna euforisch liet ik dat mijn overbuurman Martin zien: die had het leuke plantje naast zijn pas neergezette huisje staan, maar ook er onder. Dat bleek toen we daar gingen kijken. Nou vond hij dat niet zo erg omdat de vloer dus nieuw was en hij daar niet doorheen zou komen, maar hij raakt die Japanse knoop dus ook niet meer kwijt uit zijn tuin, net als ik.

Sinds ik de vijf hoofdstations van die knoop er uit heb gehaald heb ik pas echt last. Die vijf kernplanten liet ik groot worden omdat ik ze prachtig vond, en kennelijk was het voor die vijf genoeg dat ze groot mochten worden. Zo af en toe haalde ik er hier en daar eens een plant uit die overal zo nu en dan tevoorschijn kwam. Maar sinds die vijf grootste wortelklompen er door mij zijn uitgehaald komen ze vanwege het uitgebreide wortelstelsel OVERAL op: geen concentratiepunten meer dus die wortels willen overal nieuwe plantjes neerzetten. Als ik die er 1 dag niet uittrek zijn het er 20, kom ik drie dagen niet haal ik er rond de 50 uit, en eergisteren na 5 dagen niet geweest te zijn 110. En dat gaat zo al vanaf april dus!!!

Mijn buurvrouw, die de wortels en jonge spruiten in haar tuin van mij heeft mogen ontvangen, vertelde dat ze in Drenthe ergens een vrachtwagen had zien staan met “Bestrijding Japanse Knoop” er op. Ze zei dat er een bacterie moest bestaan die de wortels van de knoop op eet. Daar moeten we dus achterheen. Ik trek ze er trouwens ook in haar tuin uit, met haar toestemming natuurlijk, want ik voel me toch een beetje verantwoordelijk, ik heb die plant immers 20 jaar lopen vertroetelen, niet wetend van dat heftige wortelstelsel dat zich niet aan de begrenzing van welke tuin dan ook houdt.

Overigens is die buurvrouw een kolossaal nieuw huisje aan het bouwen waardoor ik geen avondzon meer heb en dat een raam heeft dat op mijn tuin uitkijkt, want het heeft ook een hoge vloer. Bovendien komt er dus ook nog een tuin op het dak ervan. Het gekke is dat ik daar niet koud of warm van word, hoewel ik het natuurlijk ook niet echt leuk vind. Dat heeft toch te maken met hoe ik in het leven sta: de dingen komen zoals ze komen. Toch leuk om te zien dat waar je altijd mee bezig bent ook echt ingedaald is in het bewustzijn.

groetjes

rené

En er komt ook nog begroeiing op het dak, heel ecologisch.
De rest van de atalanta is opgegeten.
Maar de rozen bloeien nog in mijn tuin, en daar gaat het om.
En zelfs de Brandende Liefde is er nog.
Dus ja, dat huis……….het is bovendien een erg aardige buurvrouw, dat scheelt ook. Een gunstig aspect is dat de opening links gaat komen, dat is ter hoogte van de zijkant/achterkant van mijn huisje. Dus de meeste reuring zal op een voor mij prettige plek plaatsvinden.