GAYPARADE II

 

De hele middag aan bezig geweest, het was nogal een berg waar ik uit moest kiezen.

Allemaal foto’s uit mijn raam, ik zag het publiek net zo goed als de boten, of misschien wel beter, dus ik heb er maar een mix van gemaakt.

Het zijn er maar liefst 27 geworden. Veel uitsnedes, dus af en toe lichtelijk onscherp, al stoort dat mij niet.

Zo erg is het trouwens nou ook weer niet.

Ik heb vooral mannen gefotografeerd geloof ik. Normaal vind ik vrouwen vaak leuker om te fotograferen, maar nu was ik toch echt meer op mannen gericht.

groet

rené

Zo weet je tenminste zeker dat je je fietssleuteltjes niet kwijtraakt:

Er viel af te toe heel wat te lachen:

 

Het publiek deed lekker mee, kennelijk geheel op de situatie voorbereid:

 

Dat vind ik toch enigszins raadselachtig. Tatouages zijn in mijn ogen vaak behoorlijk stoer, vooral bij masculiene kerels zoals deze man. Maar Peanuts-poppetjes op je arm? Ik zag hem bij Rapido in Paradiso, ook zijn (?) vriend had iets in deze trant:

Heel roze:

 

 

 

 

Let op de schaduwen:

 

De Kus. Die van het COC heb ik gemist, maar deze compenseert aardig:

 

 

Hot dogs and gentlemen:

Bekende dame:

Tolerantie en acceptatie:

Gezellig naar de Gay-parade:

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in photography | Getagd , | Een reactie plaatsen

ARTISTIEK BUURT-INITIATIEF

 

Eigenlijk zouden ze er voor betaald moeten worden, zo goed is het en zo’n verrijking. Maar ze krijgen er niks voor, alleen de verfkosten.

Toestemming hebben ze gevraagd aan de gemeente, en gekregen, om deze achterkant van het schooltje aan het IJ te verfraaien. Wel werd als eis gesteld dat het in zwart-wit moest. En dat het schepen moesten zijn.

Het is eigen ontwerp, ze hebben geen artistieke opleiding!

Ik mocht hun namen noemen, ze heten Stonie & Denn.

Vandaag waren ze de nagels aan het schilderen, dan is het af. Ik zag ze toen ik van mijn tuin kwam.

groet

René

 

 

 

Geplaatst in photography | Getagd , | 2 Reacties

GAYPARADE

 

Vaak gezien natuurlijk, maar toch maar weer gaan kijken.

Zo dadelijk komen ze aan mijn raam voorbij, maar deze zijn van het begin aan het Westerdok.

Ik zet de uit-mijn raam-foto’s hieronder, want ik ga er niet zoveel tijd aan besteden als andere jaren.

Daar is een reden voor.

Het gevoel dat ik aan deze parade heb overgehouden is dat het een onafzienbare hetero-party-boot parade was. Dat was het natuurlijk niet helemaal, maar het scheelt niet veel. Ik vind er echt niks meer aan, als ik niet fotografeerde had ik het zonde van mijn tijd gevonden.

Ik ging net nog even naar de Zeedijk om me tussen de homomannen te begeven, het is tenslotte een gay-feestje dacht ik tegen beter weten in. Maar die was afgesloten, te druk. Via de Spooksteeg kon je er halverwege op komen, en daar kwam je dan in een spetterend feestje terecht met als publiek de gemiddelde vrijgezellen-party-gangers-uit-de-provincie. Af en toe een verdwaalde homo uit de achterhoek, maar verder alleen hetero.

Ik had het kunnen weten. Amsterdam was ooit het mekka voor homo’s, maar dat is het al lang niet meer. De integratie is volledig geslaagd, zou je optimistisch kunnen zeggen. Maar ja, we zijn toch echt een beetje anders. Er zit niks anders op dan naar besloten gay parties te gaan als je de homo-gekte-kant van het gay-zijn een beetje wil voelen, en dat doe ik dan tegenwoordig ook steeds vaker.

Steeds meer homokroegen gaan dicht trouwens: de Argos in de Warmoesstraat, de Engel op de Zeedijk en de Barderij aldaar staat ook op de nominatie, gaat niet lang meer duren hoorde ik. Misschien ben ik een ouderwets tiepje (of laat dat misschien maar weg eigenlijk), maar ik vind het toch af en toe heerlijk om tussen de homo’s te zitten. Misschien dat de integratie nu zover gevorderd is dat de meeste homo’s daar geen behoefte meer aan hebben. Ik nie weten, jong spul staat net zover van me af als E.T..

groet

René

Boot met de cast van “Priscilla, Queen of the Desert”, musical in Carré. De film waarop die gebaseerd is heb ik jaren geleden gezien:

 

Interview met iemand van de “Priscilla Queen of the Desert”- boot:

Ik kan er niks mee, maar vind het toch altijd leuk om te zien:

Gewone mannen die gek doen, vind ik altijd om te smullen:

In een bootje in zijn blootje, publiek:

Zie ik Jan ook nog eens:

 

 

 

 

Vanaf hier uit mijn raam genomen:

 

 

Uit de musical “Priscilla, Queen of the Desert”:

Daar zijn ze weer:

Publiek:

Het leger:

Bolle Jan of zijn zoon? Met dank aan Connie Temme: het is Peter Beense (nooit van gehoord):

Voor ECHTE acceptatie, met Boris Dittrich:

Deze gingen in de bak ver de hoogte in na de brug, zag dat net te laat:

Heb me vergist, toch kunnen maken, alleen niet zoals ik wilde want het balkonnetje van de overburen zorgde er voor dat ik niet weet hoe het afloopt:

 

 

Valt niet mee zo’n eikel, ook al is hij slap:

 

Dit zag ik heel weinig:

Tja…., ik weet niet of dit veel zin heeft:

 

 

 

 

Geplaatst in photography | Getagd | 10 Reacties

GAY LOVE SWIM

 

Vanmiddag vond aan de Amstel een gay-zwemfeestje plaats in het kader van de GAYPRIDE. De vriend van vriend J. zit in de organiserende gay zwem-club en had J. gevraagd foto’s te maken voor de website van die club, en ik mocht mee. Was erg leuk want we mochten op een bootje meevaren van het organisatie-comité.

De sfeer was prima en ik herkende nog wat mensen van vroeger wat ik altijd leuk vind. Het zwemmen was recreatie-zwemmen, in augustus vinden pas wedstrijden plaats, op de gaygames in Stockholm.  Het leukst was het synchroonzwemmen, vond ik.

Het hele festijn werd officieel geopend door wethouder Erik v.d. Burg, samen met Jos, ook een oude bekende, op de eerste foto..

Ben nu te moe om er veel over te schrijven, hier alleen de foto’s verder.

groet

rené

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in photography | Getagd , | 2 Reacties

SENIOR PRIDE MET LIEBETH LIST

 

Voor het paleis van de Weemoed op de Ouderzijdsvoorburgwal werd zoals elk jaar het Senior Pride Feest gehouden in het kader van de Pride Week. Al heette dat voorheen Grey Pride. Misschien is de naam veranderd omdat er oude nichten zijn die hun haar verven, al zag ik toch aardig wat grijs.

Ik val tegenwoordig volledig onder de doelgroep en voelde me er inderdaad meer thuis dan op het feest bij het homomonument waar ik ook even was: daar kende ik niemand en iedereen was minstens 25 jaar jonger.

Er werd ontzettend goed gezongen: de tijd van het playbacken of het abominabel zingen lijkt nu echt voorbij, het had echt niveau. Hoewel ze eigenlijk niet zo goed meer zingt was Liesbeth List wel het hoogtepunt van de avond, ze brengt toch iets speciaals.

Goede kennis Harrie kreeg een zilveren hart voor zijn verdiensten voor de homo-emancipatie. Hij werd opgeroepen om naar het podium te komen en dat duurde een paar minuten. Zijn vriend Rens zei me dat hij enorm had zitten haasten omdat ze te laat waren en uiteindelijk maar verklapt heeft dat hij die award kreeg om de haast te verklaren. Toen ze aankwamen kon Harrie meteen het podium op.

Groet

René

 

Huub en Kees:

 

Ook de Oude Hoeren waren weer van de partij:

De organisator had in mijn stamkroeg verteld dat hij het idee van de strikken langs de Oudezijds had uitgewerkt: gaf meer het idee dat ook die overkant bij het hele gebeuren betrokken was, en dat voelde ook echt zo aan daardoor:

Dit is die organisator (hij zal wel een van dé organisatoren zijn):

 

Viktoria False:

Middenin Harrie met het zilveren hart:

De dansers moesten met iedereen op de foto, vooral toen ze hun t-shirts uit hadden:

 

 

Aankomst van liesbeth List:

 

 

 


Geplaatst in photography | Getagd , , , | 1 reactie

SELFIE

 

Gemaakt voor een foto van Kathy Grannan in FOAM vandaag.

groet

René

Geplaatst in photography | Getagd | Een reactie plaatsen

NAT NATTER NATST

 

Vandaag voor het eerst sinds ik uit Spanje terug ben naar de tuin geweest. Ik heb er relatief lang mee gewacht omdat ik vermoedde dat ik veel werk moest verrichten na de storm en eerst mijn eigen huis eens opgeruimd wilde hebben.

Maar het viel reuze mee: alles bij elkaar misschien een uurtje werk, opgetelde tijd tussen de buien door. Geen calamiteiten.

En de band van mijn auto, die ik daar neerzet omdat ik 600 euro wel ERG veel vond om in mijn eigen buurt te mogen parkeren en geen plek te vinden, die weer bijna leeg was voor ik weg ging was nog precies op spanning. Wat mij overigens de verdenking opleverde dat iemand hem misschien een stukje leeg heeft laten lopen. Op zich lijkt dat een paranoïde gedachte, maar ik heb in de loop der jaren tussen de 30 en 40 kaartjes achter de ruitenwissers gevonden met sleepdiensten voor als ik mijn auto kwijt wilde. En dat is plotseling opgehouden, dus ik dacht: misschien willen ze me anderszins stimuleren om er van af te willen. Het schijnt een gewilde auto te zijn: een Nissan van 18 jaar oud.

groet

rené

 

 

 

 

Geplaatst in photography | Getagd , | Een reactie plaatsen

ILSE HUIZINGA

 

Niet alleen is Ilse Huizinga een fantastische jazz-zangeres en zeer goede fotografe, maar ze verstaat ook de kunst om te poseren en blijkt zo fotogeniek dat ze met gemak ook top-model had kunnen zijn. Ik heb nog nooit iemand gefotografeerd van wie ik zó makkelijk mooie foto’s kon maken.

Daarbij heeft ze een heel arsenaal aan expressieve gezichtsuitdrukkingen, dat moet te maken hebben met het zingen waar je natuurlijk met de stem maar ook met je mimiek emoties overdraagt.

Voor degenen die mijn andere posts over Spanje gemist hebben: Ilse was een van de docenten van de muziekweek in La Miana waar ik vorige week aan mee deed.

groet

rené

 

 

Met een van de mannen van de akteurscursus werd “betrapt door de Privé” gespeeld:

 

 

 

Geplaatst in photography | Getagd | Een reactie plaatsen

OPTREDENS IN HET KERKJE VAN LA MIANA

 

Tijdens de zangweek was er ook een akteursweek op La Miana: zij werkten aan het stuk: “Vreugdetranen drogen sneller dan tranen van verdriet”. Op de laatste avond werd het derde deel opgevoerd in het kerkje: de bruiloft die het slot betekende van een liefdesgeschiedenis: de bruid trouwde met een botterik en wees daarmee een gevoelige jongen die zijn hele leven al straal verliefd op haar was van de hand.  Een beetje een Dylan Thomas stuk hoewel het me ook erg aan stukken van Hugo Claus deed denken: dronkenschap, botheid, pathos en wellust. De foto is van het moment dat de bruid zich realiseert dat de bruidegom er op de bruiloft vandoor is gegaan, ze heeft net haar bruidssluier afgesmeten.

De verhouding tussen de zanggroep en de akteursgroep was goed, op een lawaai-incident na. Zo goed dat er een kruisbestuiving plaats vond: een van de zingende deelneemsters, Sabina, zong in het derde deel van het stuk een deel van een prachtig lied (foto), en de akteurs zongen op het laatst mee met ons slotlied.

Na dit derde deel van het stuk traden wij op, de zangers. Uiteraard zijn de foto’s daarvan minder interessant dan van het toneelstuk, ze lijken allemaal op elkaar. Bovendien zijn ze om de een of andere reden ook minder goed qua fotografische kwaliteit. Alle foto’s sowieso zonder flits gedaan omdat ik niemand wilde storen, dus met 6400 ISO. Dat heeft als bij-effect dat ze in zwart-wit weer leuk zijn, korrelig is dan niet erg.

Dat laatste effect heb ik toegepast bij de foto’s van de optredens van onze docenten waarop we onverwacht getrakteerd werden.

Het was een prachtweek!!!!

groeten

René

De afgewezen minnaar met zijn permanent dronken moeder:

De afgewezen minnaar geeft als bruids-cadeau zijn door zijn moeder bewaarde melktandjes waar een kettinkje van gemaakt is:

De zangeres van onze groep die in het stuk zong, Sabina:

Hierna onze optredens, dit is Laila:

Onverwacht deed Taetske ook een liedje:

De prachtige optredens van onze zangdocenten: Ilse Huizinga:

 

Elly Machtel:

Mariecke Lepeltak:

Slotlied samen met de akteurs:

Dankwoord van Edwin namens de zanggroep:

Geplaatst in photography | Getagd | 2 Reacties

ZINGEN IN DE ZON VAN LA MIANA SPANJE

 

Beetje moeilijk kiezen als je maar een beperkt aantal foto’s kunt laten zien en er 1128 gemaakt hebt.

Dus het wordt erg gevarieerd, maar wel allemaal ménsen op de foto’s van deze post, i.t.t. de vorige twee over mijn Spaanse zangweek.

Op de eerste een plenaire zangrepetitie voor de ingang van het kerkje.

groet

rené

Ilse en Elly, twee van de drie zangdocenten, de andere was Mariecke:

De eigenaar Frans die het landgoed in 1978 kocht:

De bonte avond, iedereen zong een lied in die prachtige ambiance, hier rechts achter de eerste zangeres, Sabina, die “Gracias por (?) la vida” deed, gezongen vroeger door Mercedes Sosa. Verder van links naar rechts Ilse, Mariecke en Elly::

Hanneke zong een lied van Dire Straits:

 

 

 

Ilse Huizinga is, behalve een fantastische jazzzangeres met al 7 cd’s op haar naam, ook een fotogek, al is het verschil met mij dat zij ook graag gefotografeerd WORDT:

DEZE Ilse zingt in een big band en heeft ook een prachtige stem:

Twee Ilses op één foto:

Twee fenomenen: de jongste van het hele stel, Lisanne 20 jaar,  die geweldig piano speelde en zichzelf en anderen begeleidde maar ook fantastisch kon zingen, zowel eigen liedjes als bestaande. En Lucien zong Brel met een pathos dat niet voor zijn voorbeeld onder deed:

Edwin zong een lied over DURGERDAM, op zijn T-shirt een foto die zijn moeder er als verjaardagscadeau op had laten zetten: genomen in een Afrikaans land waar hij ontwikkelingswerk deed, hij is de meest rechtse figuur:

Eveline, de vrouw van de eigenaar van la Miana, gaf daar vroeger teken- en schilderlessen en houdt nu mede de zaak draaiende:

 

Het traditionele optreden voor Bar Anton: Anton is de man met het groene shirt met “Amsterdam” er op, al kun je dat hier niet op de foto zien:

Maar hier wel:

Een kleine voorwereldlijke “etalage” die bij Bar Anton hoort, met Mariecke en Lucien ervoor:

Het zebra-pad was een bron van hilariteit, hier Mariecke, ook liggend kun je waaieren:

Rara waar dit op is gebaseerd:

De foto viel in de smaak:

 

 

 

 

 

Een van de favoriete fotografeer-standjes van Ilse:

Mariecke was ook al populair bij de wespen:

Het dansen na afloop. Een van de leukste dingen van de week was voor mij het dansen over het midden van de weg met Ilse, eerst naar de ene kant van het dorp en toen weer terug langs Bar Anton vijftig meter naar de andere kant, net een film:

Geplaatst in photography | Een reactie plaatsen