OPORTO: STATION SAO BENTE EN OMGEVING

 

s1Oporto “doen” in anderhalve dag, oppervlakkig gezien zou je denken dat dat veel te weinig is om een goede indruk te krijgen. Of dat je zou moeten haasten om alles te kunnen zien. Dat laatste zou misschien kunnen, maar dan moet je dat wel willen en dus voorbereiden.

Nou, we wilden niks en hadden niks voorbereid. Dat komt omdat we het allebei leuk vinden om door steden te lopen en te kijken en te fotograferen, niet om kennis op te doen maar om te genieten van de schoonheid en atmosfeer van een stad. Van Oporto wist ik alleen van de brug en van een mooie wereldberoemde boekhandel met prachtige trappen. Die brug hoefde je niet te zoeken en de rijen voor de tickets van € 5,- voor die boekwinkel, want het is een toeristische attractie, waren ons veel te lang: dus niet (zag net dat ik dat gisteren ook al zei).

We hebben alles in mijn extreme slentertempo gedaan, Jan heeft een hogere kruissnelheid maar paste zich aan, en hebben heel relaxt ontzettend veel gezien, al moet je mij niet vragen om een naam of jaartal van de kerken, gebouwen en pleinen die we gefotografeerd hebben.

Dit blog gaat over het station waar we de avond ervoor langs waren gekomen waarbij we dachten dat dat wel leuk zou zijn vanwege de tegelwanden die we binnen dachten te zien. En dat bleek geen onzinnige gedachte want het was prachtig. Ook de directe omgeving was erg fotogeniek.

groet

rené

PS: opeens herinner ik me hoe ik dat van die bijzondere boekhandel wist!! Ik heb indertijd een wens-foto-project gedaan in Flesseman waar ik toen werkte, en een van de bewoners, dhr. Putman, had als wens dat hij nog eens naar Oporto wilde. Toen heb ik allerlei foto’s van de stad gedownload en hem laten zien, daar was die boekhandel bij. De bedoeling was dat hij er een uit zou kiezen waarna ik een foto van hem zou maken en hem in die foto zou monteren. Maar later veranderde hij van wens en wilde hij voor het Kremlin gefotografeerd worden, en dat gebeurde uiteindelijk. Zie HIER.

De overkapping rechts is van het station:

s2

Om de een of andere reden viel dit huis me op. Misschien vanwege de tegeltjes. Later kon ik het met de bewoners erbij fotograferen, zie beneden:

s3

Alle eerste foto’s dus vanaf de zijkant van het station:

s4

 

s5

Een doosboek. Gefotografeerd, dan hoef ik het niet mee te nemen:

s6

Ik geloof dat Jan dit schattige katje wilde aaien:

s7

Naar de andere kant:

s8

Binnen, met tegeltjes:

s9

Trok, net als de boekwinkel, niet alleen de mensen waarvoor hij gebouwd was maar ook toeristen die niet met de trein mee wilden maar aan waren komen vliegen, zoals wij:

s11

 

s12

 

s13

 

s14

 

s16

 

s17

 

s18

De yoghurt-ruimte:

s19

Het is een kopstation en de lijnen gaan meteen een tunnel in………

s20

…….en wij dus ook, maar wel lopend:

s21

Ik had verwacht dat we woeste spoorwegpolitie achter ons aan zouden krijgen, maar in Portugal mag alles, een heel relaxt volk:

s22

Het huis dat ik buiten het station ook al fotografeerde, nu mét bewoners:

s24

 

s25

 

s30

 

s26

Vorige foto uitvergroot:

s27

 

s28

Ik ben helemaal vergeten de voorkant te fotograferen, dus hier een foto vanaf de toren die we beklommen hebben. Daar komt trouwens ook nog wel een blogje over:

s29

Bleek ik hem toch de avond tevoren bijna in zijn geheel gefotografeerd te hebben, kwam hem net tegen:

s31

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Één reactie

OPORTO: DE LUIS I BRUG VAN EIFFEL

 

por1Oporto ligt aan de Douro die zich diep heeft ingesleten in de aardkorst. De stad ligt er dus hoog boven, al zijn de hellende wanden langs de rivier ook bebouwd. Vanwege die steile oevers hebben de Portugezen daar een aantal hoge bruggen gebouwd waarvan de Luis I brug de beroemdste is. En wel hierom: hij is gebouwd door Gustave Eiffel, de man die ook de naar hem genoemde toren in Parijs ontwierp, en dat is te zien.

Als je vanaf de stad naar de brug loopt, wat wij op onze eerste avond deden, heb je eigenlijk niet zo in de gaten hoe spectaculair dat bouwwerk eigenlijk is: het bovenste wegdek, alleen voor de metro en voor voetgangers, is op ongeveer dezelfde hoogte als waarop je aan komt lopen, dus dat is niet wereldschokkend, zie de foto hierboven. Maar kijk je naar beneden dan zie je hoe hoog hij is, al zie je alleen die hoogte en nauwelijks iets van de brug zelf. Het imposante ervan word je pas gewaar als je afdaalt via de trap naast en onder de brug.

De avond-foto’s van de brug zijn van de twee avonden die we in Oporto waren. Maar ook overdag gingen we daar kijken, het is een van de grootste attracties van de stad. Ik had van tevoren behalve de brug als enige must-see nog de wereldberoemde boekhandel op mijn lijstje. Die bleek vlakbij ons hotel, maar je moest achterlijk lang in de rij staan voor een kaartje en daar hadden we geen zin in.

Oporto vond ik een van de allermooiste steden die ik ooit gezien heb, werkelijk schitterend. Maar achteraf vond ik Lissabon misschien toch nog net iets mooier. Gelukkig hoefde ik geen keuze te maken.

groetjes

rené

por2

 

por3

 

por4

 

por5

Boven de metro op de brug, daaronder de trap naar het onderste wegdek, dat voor de auto’s etc. en de voetgangers. Het zag er allemaal erg verwaarloosd uit, erg fotogeniek dus:

por6

 

por7

 

por45

 

por8

De brug van onderen met het onderste wegdek. Duidelijk van Eiffel dus:

por9

 

por10

 

por11

Totaaltje:

por12

Overdag daalden we af van dezelfde oeverkant maar nu vanaf de oude stad gezien rechts van de brug, ook weer rustieke oude meuk:

por14

 

por15

 

por43

Je kon niet alleen over de brug lopen of rijden, je kon er ook van AFSPRINGEN. Dat hebben we niet gedaan:

por17

Ze vroegen aan de toeristen 1 euro elke keer als er iemand sprong. Hebben we gedaan, zo’n jongen gun je toch wat nietwaar:

por18b

Hij riep steeds om die ene euro naar de kijkers, en aan zijn maatjes of er al genoeg in de pet zat:

por19

 

por20

Genoeg opgehaald dus gesprongen:

por21

 

por22

Het was heet en we vonden een lekker plaatsje in de schaduw langs de oever. We hebben er wel 1,5 uur zitten kijken en fotograferen:

por23

Dit was o.a. ons uitzicht:

por30

En aan de overkant begonnen ze ook te springen:

por24

 

por25

 

por26

 

por28

 

por27

 

por31b

 

por32

Op een gegeven opgenblik kwamen ze allemaal aan de kant van de oever waar wij zaten, wat betekende dat de foto’s veel scherper en mooier werden, waardoor we gestimuleerd werden wederom de sprongen te gaan fotograferen:

por33

Ze begonnen spelletjes te spelen, wat we ook niet erg vonden:

por35

 

por34

Hoeveel kruisen je ook droeg, het bleef toch niet ongevaarlijk en besschadigingetjes waren niet te vermijden: rechtsboven zijn navel is hij wat geschaafd en op de volgende foto zie je zijn hand enigszins bebloed:

por36

 

por37

In tegenstelling tot het springen aan de overkant, waar je makkelijk uit het water op de oever kwam, moest je hier iets van 20 meter tegen de steile rotsen klimmen, bloedlink:

por38

Brrrrrrrrrrr:

por39

Het was echt waaghalzerij:

por40

En hij DOOK dus, brrrrrrrrrrrrrrrr:

por47

Dit was op onze terugweg, weer aan de andere kant van de brug:

por41

idem:

por42

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

OOSTERDOK: BOEKING PUNT KOM

 

b1Toen ik vrijdagavond een rondje Oosterdok deed zag ik heel in de verte iemand in een oranje werkpak aan het werk in het gat dat het gebouw van Boeking Punt Kom gaat worden (ik schrijf het voor de zekerheid zó om te voorkomen dat als iemand ergens de bedrijfsnaam intikt hij hier terecht komt).

Het was rond 18.30 u. en ik vond het een beetje een vreemde tijd om daar nog te werken. Dus ben even gaan kijken: cement/beton gladstrijken/drogen, kon niet wachten kennelijk.

Meteen even de stand van zaken gefotografeerd. Niet voor niets is dit een blogje over dit bedrijf: ik hou even een blogpauze.

groetjes

rené

b3

 

b2

Alleen aan het werk op dat gigantische terrein, moet een aparte ervaring zijn:

b4

 

b5

 

b6

 

b7

 

b8

 

b10

En gisterenavond ben ik er weer geweest: je kan n.l. nergens in Amsterdam zo goed ECHT langs het water lopen: meestal liggen er woonboten b.v. Het voelt heel buitenlands aan. Je hoeft dus eigenlijk niet naar het buitenland, maar ja, Boeking Punt Kom hè.

bb1

 

Deze “foto” van het nieuwe gebouw klopt niet: zo hebben ze de hoogste etages van het conservatorium helemaal door laten lopen naar de voorkant, en hebben ze de brug verplaatst. Dat laatste waarschijnlijk omdat die vóór het gebouw zou staan en dan komt het minder mooi uit, zie ook de foto híérna:

bb2

 

bb3

 

bb4

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

VOGELDORP 100 JAAR

 

v1

Vorig jaar bestond onze volkstuin Buitenzorg 100 jaar en gisteren werd het 100-jarig bestaan van het naastliggende Vogeldorp gevierd. Op initiatief van Martin, tuinder met stevige banden met Vogeldorp, werd het dorp op uitbundige wijze gefeliciteerd door Buitenzorg: een door hem gekweekte boom werd aangeboden na eerst feestelijk rondgereden te zijn door de wijk. De optocht werd opgeluisterd door de heerlijke klanken van de band TOETERS EN BELLEN waar vriendin Joke in speelt en waar hijzelf ook ad hoc de percussie verzorgt zoals ook nu.

Als vogels verklede kinderen van de tuin belden overal aan om de bewoners naar buiten te lokken als ze al niet uit zichzelf op het feestgedruis waren afgekomen. Ik was gevraagd om foto’s te maken, al waren er vele fotografen en was ook AT5 aanwezig, dus daarom zijn het hier nogal veel foto’s. Er werd vertrokken vanuit de tuin, dus daar zijn de eerste drie van.

Na afloop was er feest tot laat in de avond op het Vogelplein, o.a. geïnitieerd door De Key, de woningbouwvereniging die de wijk renoveerde (duurde 7 jaar). Daar trad ook het volksoperakoor op dat een paar maanden geleden die geweldige volksopera bracht over de geschiedenis van Vogeldorp. Zie HIER het blog dat ik er toen over maakte, en HIER het tweede. Ze zongen een strijdlied uit die opera over 25 jaar geleden toen de wijk weer eens bedreigd werd met sloop.

Groetjes

rené

De straatband vertrekt vanuit Buitenzorg:

v2

Inmiddels zijn we 101 geworden:

v3

Op de achtergrond de foto’s van het Bredero-college aan de Meeuwenlaan:

v5

Vogelkinderen:

v4

 

v6

 

v7

Een oude buurtbewoner wordt de werking van de vogel uitgelegd:

v8

Marijke: bestuurlid Buitenzorg en bewoonster van Vogeldorp:

v9

 

v10

 

v11

Martijn trekt de kar en Ivonne draagt de vlag van Amsterdam. Ze vormden vroeger het duo Jacques en Jacqueline waarmee ze menig feest ontregelden:

v12

 

v13

 

v14

 

v15

 

v16

Belletje trekken als het niet mag is natuurlijk spannender, maar dit vonden ze toch ook wel erg leuk:

v17

Eigenlijk kom ik nooit in Vogeldorp, ik was verbaasd hoe mooi de architectuur ervan eigenlijk is:

v18

 

v19

 

v20

 

v21

 

v22

Voorzitter Gerrit kondigt de weduwe van Simon Vinkenoog, Edith, aan die een gedicht van Simon gaat voordragen:

v23

Het gedicht gaat over een boom:

v24

 

v25

Een Vogelbuurtbewoonster:

v26

Als symbolische aanbieding van de boom wordt hij begoten:

v27

Tot slot speelde de band nog een prachtig nummer:

v28

AT5 interviewde een oude bewoonster:

v29

Volksopera:

v30

Een van de initiatiefneemsters van het anti-sloop-verzet van 25 jaar geleden:

v32

 

v33

 

v31

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , , | 4 Reacties

GEWOON EN BIJZONDER: RAAR EN LEUK

 

ra1Ik heb het al jaren en ben er zelf zo aan gewend dat ik het de gewoonste zaak van de wereld vind. Maar deze week dacht ik: zo heel gewoon is het nou ook weer niet want ik heb er nog nooit iemand over horen vertellen. Hoewel dát nou juist wel weer zou kunnen komen omdat het nou eenmaal gewoon ís, maar eigenlijk geloof ik dat niet.

Wat is dat bijzonder gewone dan? Ik leg het uit.

Het heeft met fotobewerking te maken. Meestal maak ik uitsnedes van een foto. Dan maak ik een qua grootte instelbare rechthoek (met dezelfde verhoudingen als de foto) zó groot als ik denk dat mooi is en dan ga ik met die rechthoek over de foto schuiven.

En dit is het bijzondere: ik voel dat schuiven in mijn hersens. LETTERLIJK. Het voelt aan alsof er echt iets beweegt in mijn hersens, en dat gebeurt op een hele specifieke plaats: bijna midden op mijn hoofd iets naar voren, een centimeter of anderhalf onder mijn schedeldak.

Maar er gebeurt meer.

Ik schuif en schuif, en op een gegeven ogenblik heeft de rechthoek het totale evenwicht bereikt, de juiste plek, op de millimeter nauwkeurig. En ook dát voel ik in mijn hersens!!! Een soort klik, een soort opluchting. En, en nou wordt het helemaal weird, weet je waar die opluchting voor de helft vandaan komt? Niet alleen krijg ik n.l. een gevoel van totale reiniging/evenwichtige rust/helderheid of hoe je dat ook moet noemen, er zijn eigenlijk geen woorden voor. Maar het heeft er bovendien vaak mee te maken dat ik licht MISSELIJK word als dat evenwicht er niet is, dus als ik even stop om te kijken in welke richting ik verder moet schuiven, en die lichte misselijkheid verdwijnt precies op het moment dat ik de exact juiste plek heb gevonden. Een soort KATHARSIS!!

Ik verzin dit niet hoor, het gaat echt zo. Ik denk wel eens dat het met de gulden snede te maken heeft. Hoewel ik niet precies weet wat dat is denk ik dat het een totaal evenwichtige buitenkant zou kunnen zijn die, vanwege zijn volmaaktheid, contact legt met een totaal “rustpunt” dat iedereen in zich heeft. Maar dat is puur speculatie. Eigenlijk denk ik dat dat niet zo is, maar het is wel een mooie gedachte, toch?

Ik heb het aan de hand van een foto van het Waterlooplein duidelijk proberen te maken in dit blog. Alleen moest ik daarvoor een rechthoek maken op een ingewikkelde manier omdat het selectie-instrument waarmee ik dat altijd doe niet vastgelegd kan worden. Heb een zwarte rechthoek kunnen maken, normaal is het een witte rechthoek met stippellijnen, maar deze kon vastgelegd worden. Maar het is dus een benadering.

De eerste is de oorspronkelijke foto.

Groetjes

rené

Eerst ruwweg de grootte van de toe te passen uitsnede bepalen:

ra2

Beetje naar links geschoven want nu staat de linker man er helemaal op. Maar ik vind hem totaal uit zijn evenwicht: witte vlak van de auto te groot, kademuur scheef (die lóópt ook omhoog maar ik vind het niet mooi op de foto). En de foto rechtgezet (vooral rekening gehouden met de staander van de kraam uiterst rechts). Als ik de foto hierboven en hieronder na elkaar zie dan krijg ik steeds dat opluchtingsgevoel in mijn hersens bij de foto hieronder:

ra4

Nu de linker man en de kademuur er af en voor het evenwicht de foto iets naar rechts geschoven. HIER WERD IK DUS LICHT MISSELIJK omdat hij, zo vlak bij het totale evenwicht, scheef is komen te staan bij het verschuiven. Vooral als ik op en neer scroll met de foto hierna krijg ik dat gevoel telkens weer opnieuw:

ra5

Want hier staat hij in zijn evenwicht, ik voel dat als een enorm verschil met de vorige foto. Als ik op en neerscroll krijg ik dus steeds dat gevoel van LICHT MISSELIJK naar KATHARSIS:

ra6

Maar omdat ik het wachtbord zo dicht bij de rand niet mooi vind maak ik de foto ietsjes groter en maak ik de uitsnede:

ra8

Wachtbord bleek ik toch helemaal niet mooi te vinden dus weg: maar nu teveel wegdek in verhouding met het interessante midden-gedeelte van de foto:

ra9

Dus een deel van het wegdek weg maar nu vind ik de halve rugzak en de duif erg afleiden:

ra10

Dus nog meer gecropt:

ra11

Het randje boven het bord DIV.BELEGDE etc stoorde me, dus weg. Maar omdat ik nu dichterbij zit stoort me de kromming van de staander op de voorgrond vóór de man bij de autodeur:

ra12

Dus nog meer gecropt:

ra13

Maar dat vond ik ook niet mooi al heeft de foto wel evenwicht, dus weg halve man. Maar nu vind ik hem weer uit zijn evenwicht:

ra14

Dus nog meer gecropt en iets rechter gezet. Bij het rechtzetten kreeg ik weer het KATHARSIS-GEVOEL IN MIJN HERSENS. Als ik  de foto hierboven en hier beneden na elkaar scroll krijg ik wederom dat misselijkheidsgevoel en dat opluchtingsgevoel bij de laatste.

Ik heb hem ondertussen zo gecropt dat ik hem niet scherp genoeg meer vind trouwens, maar qua evenwicht zeggen mijn hersens dat het klopt:

ra15

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , , , | 3 Reacties

MET ANDERE KLEUREN VERANDERT ALLES EN NIKS

 

kl1

De wereld zou er heel anders uit zien als er alleen maar andere kleuren gebruikt zouden zijn bij het ontwerp.

Terwijl toch alles hetzelfde zou zijn.

Dus dezelfde dingen kun je gewoon ook anders zien. Het hangt gewoon af welke bril je opzet.

Of welke bril je op WIL zetten.

Groetjes

rené

kl2

 

kl4b

 

kl5

 

kl6

 

kl7

 

kl8

 

kl9

 

kl11

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

BIJZONDERE BEZOEKER IN DE TUIN

 

tt1Ik wist wat niet wat ik zag, een kolibri-vlinder, gisteren in mijn tuin. Twee keer kwam hij langs, de eerste keer nog geen vijf seconden en de tweede keer ietsjes langer. Maar op een ongunstige plaats om te fotograferen en bovendien was hij razendsnel. Maar deze is toch aardig gelukt nog.

Over het algemeen dit jaar weinig insecten. Ik zie dat ook aan de voorraadkasten van de spinnen, die zijn meestal bijna leeg. Ik zie vaak maar één ingemaakt insect, meer is het meestal niet. Dat betekent dat veel spinnen het zwaar krijgen in de winter, denk ik. En dat de kikkers daar ook last van hebben trouwens.

Maar zoals altijd valt er toch genoeg te fotograferen in mijn tuin, al is het niet altijd spectaculair, het is wel allemaal de moeite waard vind ik. Foto’s allemaal van gisteren.

Maar dat fotograferen is toch niet het hoofdbestanddeel van mijn verblijf in de tuin, dat is toch het er gewoon ZIJN. Een paar dagen geleden haalde ik Adyashanti aan die het er over had dat je door een boom als boom te benoemen de boom niet meer ziet. Hetzelfde heb ik opeens met mensen. Niet dat ik iemand niet bij de naam noem, maar ik voel opeens heel sterk wat het met je doet als je een aspect van iemand afkeurt. Dan kun je nooit meer de hele persoon zien in zijn wezen, hoe hij echt is in zijn totaliteit: het afgekeurde aspect is een soort buitenste schil waar je dan niet meer doorheen komt. Ik wist altijd wel dat je niet moest oordelen, maar opeens is dat in volle duidelijkheid doorgedrongen, al kan ik het misschien hier niet goed onder woorden brengen.

Voortschrijdend inzicht.

groetjes

rené

Ingepakte bij of wesp. Ik heb nog eens eens gedicht gemaakt daarover, ga het even zoeken: HIER staat dat:

tt2

Hars van de wilde kers:

tt3

Nog niet alle appels heb ik geplukt:

tt4

Schildpadbloem:

tt5

Stippeltjesmot als proviand:

tt6

Vergrootglasdruppels:

tt7

Deze wolfsmelk kwam spontaan in een houtwal op: ben ik heel blij mee, het werkt écht, al die zakken aarde die ik op die takkenwallen heb gegooid:

tt9

Nog steeds een paar vlinders in de tuin:

tt10

Dit insect had ik wel in levende lijve willen zien:

tt11

 

tt12

Knop van een rododendron, volgend jaar de bloem:

tt13

 

tt14

De schrik van de tuinder, en van de buren, wordt hij wel genoemd: Japanse bruidsluier, oftewel Japanse knoop. Ze doen er panisch over maar ze zijn prima in de hand te houden. Het is wel zo dat als je er niks aan doet hij de hele tuin overneemt. Maar ik heb hem al 20 jaar en geen centje pijn, trek hem er gewoon uit waar ik hem niet wil hebben:

tt15

 

tt20

De eerste keer dat de kolibri-vlinder langs kwam. Ik had mijn camera met macrolens in de hand, dat was wel jammer:

tt16

 

tt18

 

tt19

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

ZWART-WIT GEMAAKT

 

zw1Ik had gisterenavond opeens zin een paar foto’s die ik al geplaatst heb (behalve de eerste van de majoor) nogmaals neer te zetten hier, maar dan zwart-wit gemaakt. Beetje geel en rood toegevoegd, dus misschien kan je beter zeggen monochroom gemaakt, al versta je daar geloof ik nóg meer kleur onder.

Bij deze dus.

Ze zien er meteen een stuk ouder uit. Natuurlijk omdat je zwart-wit associeert met de tijd dat er alleen nog zwart-wit foto’s gemaakt konden worden, maar ook omdat ik ze op een soort “ouderwetsheid” heb uitgekozen.

groetjes

rené

zw2

 

zw3

 

zw11

 

zw5b

 

zw10

 

zw9

 

zw8

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Een reactie plaatsen

WEEKEND BUITENZORG

 

bz1Het bruiste dit weekend op Buitenzorg, het tuinencomplex waar ik mijn tuin heb. Zondag was er een groente- en fruit-tentoonstelling waar meer dan veertig tuinders een werkstuk voor hadden ingeleverd, met prijzen in diverse categorieën, plus een loterij. En er was een rommelmarkt. En zaterdag-avond was er een voorstelling van de POEZIE-boys over Simon Vinkenoog. En behalve dat ik een werkstukje in elkaar had geflanst onder het motto: het gaat om het meedoen en niet om te winnen, wat ook inderdaad niet gebeurde, heb ik ook nog eens heel lekker in mijn tuin gewerkt: zakken grond gekocht in het tuinwinkeltje en die op mijn houtwallen gegooid die al aardig begroeid raken ondertussen. En weer met verbazing door mijn tuin gelopen.

Ik weet eigenlijk niet wat ik nou het leukste vond. Maar het winnende werkstuk van Joke en Martin was wel een van de hoogtepunten en daarom begin ik met een foto daarvan. Ze hadden een grastafelvijver gemaakt, met echt gras en echte vissen daarin, echt ongelooflijk leuk. Ze wonnen daarmee natuurlijk ook de hoofdprijs, de Henk Blok Bokaal. Als ik later nog eens terugdenk aan de zomer van 2018 en Buitenzorg zou het goed kunnen dat ik dan denk: o ja, die hete zomer met die enorme droogte en met die grastafelvijver van Joke en Martin.

Maar de voorstelling over Simon Vinkenoog, die bij ons een tuin had met naast hem die van zijn vrouw Edith Ringnalda, was ook een juweeltje. Ze wisten echt de joyeuze, informele, energieke, positieve Vinkenoog-sfeer te pakken. En het gekke was dat de gedichten van Simon beter uit de verf kwamen dan toen hij ze zelf deed: bij zijn optredens zat je meer naar hem zelf te kijken en zijn energie te voelen, terwijl je nu meer op de tekst lette die, eerlijk gezegd tot mijn eigen verbazing, veelzeggender waren dan ik in mijn hoofd had. Het bleek een heel spirituele man, al wist ik dat eigenlijk al.

Uiteindelijk kwam ik natuurlijk toch weer in mijn tuin terug, en ja, misschien was dát wel het allerleukste.

groetjes

rené

Ze  deelden koekjes uit en lakten nagels van toeschouwers zoals hier die van Edith, de weduwe van Simon:

bz2

Edith omhelst na afloop de twee jongens van de POEZIE-boys:

bz3

De Poezie-boys naast de collage van nutteloze dingen die voorheen in de tuin van Simon hing, en naast een gedicht van hem over Buitenzorg:

bz4

Martin en Joke, de makers van de grastafelvijver:

bz6

De groenten- en fruit-tentoonstelling:

bz7

 

bz8

Twee tuinders bekijken het werkstuk van de ene:

bz9

Het werkstuk in de categorie “fantasie” van de voorzitter, dhr. MOL:

bz10

Voorzitter Gerrit toont de interessante zakjes met inhoud die elke deelnemer ontving, behalve ik want ik vergat er een te pakken besef ik nu ik de foto’s ervan zie:

bz11

Tilly Trekhaak:

bz12

Bill en Simone met de interessante en dus nog steeds geheimzinnige zakjes:

bz13

Martijn, stond er weer met een standje op de rommelmarkt die zondag ook gehouden werd:

bz14

De uitreiking van de Henk Blok Bokaal, de hoofdprijs, aan Joke en Martin:

bz15

Terug op mijn tuin:

bz16

 

bz17

 

bz18

 

bz18b

 

bz5

Helaas is een gezichtsbepalende heester dood gegaan, maar nu zie je wel mijn huisje:

bz21

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | 2 Reacties

TOERIST IN EIGEN STAD

 

toe1Altijd als ik niet weet waar ik zin in heb ga ik de stad in, zoals regelmatige bezoekers hier weten. Want je ziet altijd nieuwe dingen, en mensen kijken blijft een onuitputtelijke bron van plezier.

Ook gisteren weer. Ik kwam ogen tekort.

Het grootste nieuwe ding was de fietsgarage onder het Beursplein, die had ík tenminste nog niet gezien.

Het zijn natuurlijk weer veel teveel foto’s, maar ja.

De eerste is van de Oudezijdskolk waar de boten moesten stilhouden voor de zwanen die zich nergens wat van aantrokken.

Groetjes

rené

Oudezijds Voorburgwal, ik weet niet wat ze met die kade doen:

toe2

Het laatste gedeelte van het betonen platform over het water bij de Nikolaaskerk ten behoeve van de aanleg van de N-Z-lijn wordt gesloopt, eindelijk:

toe3

Een van de vele bootjes met mensen die plastic uit het water vissen dat daar door onverlaten is in gegooid, of dat uit de uitpuilende afvalbakken is gewaaid:

toe4

Het rolkoffersregiment:

toe5

Damrak, de oversteek bij de Gaza-strook, die zo genoemd wordt omdat het er altijd beredruk is. Maar ik moet zeggen: het is stiller in de stad, de auto’s rijden niet meer over het gedeelte van de Prins Hendrikkade bij de Nikolaaskerk en er zijn aanzienlijk minder trams vanwege de NZ-lijn. Het scheelt echt enorm:

toe6

Lekker rommelig:

toe7

“What does the bible really teach?” staat op dat bord rechts. Was dat niet iets van dat je je lendenen moest omgorden?:

toe8

Meeuwen te eten geven. Ik vind het nog steeds een schande dat ze dat plekje met een van de mooiste uitzichten van Amsterdam, n.l. op het Damrak, ingepikt hebben voor een terras:

toe9

FAN-CLUB RED ARMY LEAF CATEN, geen idee:

toe10

Take a picture, dus dat heb ik maar gedaan:

toe11

De tatoeages zijn okay, maar die schoenen hebben betere tijden gekend:

toe12

Het toerisme is goed voor 4% van ons nationale inkomen, en ik denk dat Amsterdam daar wel 1% procent van voor zijn rekening neemt:

toe13

Om je moeite te besparen: “Damrak n/d Beurs Amsterdam Rederij”:

toe14

Achterkant Warmoesstraat:

toe15

Beursstraat:

toe16

Idem:

toe17

Idem:

toe18

Idem:

toe19

Fietsenstalling onder het Beursplein:

toe20

Idem:

toe21

Idem:

toe22

Idem:

toe23

Beurspassage:

toe24

Paleisstraat:

toe25

Nieuwezijds:

toe26

Idem:

toe29

Idem:

toe27b

Kloveniersburgwal:

toe28

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Één reactie